Utwory zawarte na płycie pochodzą z graduału Eleonory z Bretanii - wnuczki Henryka III, szesnastej przeoryszy nietypowego klasztoru w Fontevraud, w którym koegzystowały dwie wspólnoty: męska i żeńska. Co ciekawe, obu wspólnotom przewodziła każdorazowo przełożona mniszek.
Manuskrypt jest bogato ilustrowany, co nie zdarza się często w ocalałych graduałach i antyfonarzach z tamtego okresu. Zawiera on szereg unikatowych utworów, przedstawiających ciekawe praktyki muzyczne w ówczesnej Bretanii. Są nimi m. in. śpiewane czytanie, w którym tekst łaciński przeplata się z komentarzami w języku starofrancuskim, a także liczne przykłady polifonii wykazujące cechy tożsame z wielogłosowymi utworami przekazywanymi tradycją ustną (jak choćby polifonia bułgarska czy gruzińska). Są one cennymi przykładami twórczego rozwinięcia dziedzictwa chorałowego. Jak wspomina we wstępie Marcel Peres, chorał gregoriański, będąc niewątpliwie bazą ówczesnego repertuaru liturgicznego, był w nieustającej symbiozie z kreatywnością ludzi, którzy w otrzymane chorałowe dziedzictwo wplatali charakterystyczny idiom wspólnot, z których wyrośli. Stąd komentarze do Pisma Świętego w języku macierzystym, czy dodawany drugi głos do istniejącej melodii chorałowej.
W składzie Ensemble Organum znalazły się tym razem m. in. śpiewaczki korsykańskie, znane z wcześniejszej o kilka lat płyty "E voce di u cumune".
Płyta nagrodzona Diapason i Un Evenement magazynu Telerama.
1. Sequence: Natus est hodie Dominus
2. Kyrie: Orbis factor
3. Gloria in excelsis Deo
4. Alleluia: Per te Dei genitrix
5. Alleluia: Nigra sum sed formosa
6. Alleluia: Post partum
7. Sequence: Verbum bonum
8. Epitre tropee en francais: Saint Paul a Titus
9. Credo in unum Deum
10. Cantus: Hodie donum datur gracie
11. Communion: Viderunt omnes fines terre
12. Cantus: Virga lesse floruit
13. Benedicamus Domino
14. Sequence: Res est admirabilis
Ensemble Organum: Laurence Brisset, Gilberte Casabianca, Nicole Casalonga, Anne Duperray, Valerie Gabriel, Marie- France Leclercq, Pascale Poulard, Malcolm Bothwell, Marcel Peres